Je eigen buurtbakkerij?

Als je een fanatieke thuisbakker bent, eet je je eigen baksels natuurlijk niet allemaal zelf op. Er verdwijnt nogal eens wat naar buren, vrienden en bekenden, en voor je het weet vragen mensen of je voor hen op bestelling en tegen vergoeding zaken wil bakken. De vraag is ook mij al meerdere malen gesteld, maar ik geef het liever weg. Bakken op bestelling geeft verplichtingen, het moet een hobby blijven, en ik heb het al druk zat met mijn eigen bedrijf.

Je eigen bakkerij?

Een aantal leden van het broodbak forum heeft met meer of minder succes geprobeerd hun hobby te bekostigen of er zelfs hun broodwinning (jaja…) van te maken. Een vraag die dan geregeld langskomt is: Mag dat zomaar, of heb je dan allerlei regels? Ik hou niet zo van vragen zonder duidelijke antwoorden dus ik besloot het maar eens uit te gaan zoeken.

Gelukkig deel ik een kantoor met slimme mensen. Een van hen adviseert geregeld boeren over zaken als boerderijwinkels, theetuinen, ijsverkoop en allerlei andere activiteiten waarbij er zelf geproduceerde levensmiddelen verkocht worden. Natuurlijk zitten er ook wel verschillen tussen een thuisbakker en een boer, zo is de laatste natuurlijk toch al met een bedrijf bezig en meestal al bekend bij de Voedsel en Warenautoriteit. Eigenlijk zijn de regels heel simpel: als je besluit geld te verdienen met verkoop aan particulieren of bedrijven

Regels, regels, regels…

  • Je moet bekend zijn bij belastingdienst en kamer van koophandel
  • bij verkoop van zelfgemaakte etenswaren moet je je aanmelden bij de nVWA (voedsel en waren autoriteit, www.vwa.nl)
  • Je producten moeten traceerbaar zijn, dwz het moet duidelijk zijn waar je grondstoffen vandaan komen, en waar ze heen gaan.
  • Je moet een voedselveiligheidsplan hebben wat voldoet aan de Warenwet, oftewel een hygiènecode voor jouw brache.

In de brochure “Wat mag ik?” vind je met name onder hoofdstukje 4 behoorlijk wat informatie over regels met betrekking tot voedselveiligheid. Ook uit dit handboek voor verkoop van boerderijproducten valt wel inspiratie te halen, en een aantal links. Ook op goeievraag.nl  vind je wel nuttige informatie, antwoord wordt gegeven door een inspecteur van de VWA. Daarnaast vind je op higherlevel.nl ook aardig wat informatie over de regels, alhoewel dat iets meer op catering gericht is.

De regels zijn dan simpel, toch zijn er waarschijnlijk heel wat mensen in Nederland die zonder al deze bureaucratie toch etenswaren aan anderen verkopen. Zo gek is dat niet, zolang de VWA je niet kent is er weinig controle. Moet je de regels dan maar negeren?

Ik geloof het wel …

Als je bedrijf interessant genoeg is voor de nVWA kunnen ze je controleren, boetes uitdelen of de boel zelfs sluiten. Inspecteurs van de nVWA hebben redelijk wat rechten, je kan ze niet zomaar de toegang weigeren. Boze concurrenten of teleurgestelde klanten weten de weg naar deze instantie ook wel, dus het is wel verstandig om de risico’s in te schatten. Is het een hobby activiteit of verdien je er echt geld mee, bijvoorbeeld via een webwinkel?

Ik speel liever op safe …

Wil je graag verkopen maar voel je je echt niet lekker bij de dreiging van boetes en sluiting? Dan is het de moeite waard om je iets verder in de regels te verdiepen. Een van de eisen is de traceerbaarheid van ingrediënten. Je moet een goede boekhouding hebben van de inkoop van je spullen en ook waar je ze in je producten gebruikt. Daarnaast zul je je moeten verdiepen in etikettering, er moet voor sommige producten een stuk meer informatie vermeld worden dan je denkt, zoals waarschuwing voor allergieën etcetera.

Maar veel belangrijker is een hygiëne code. Wat veel mensen niet weten is dat je je eigen voedselveiligheidsplan mag opstellen, je hoeft niet perse de code van de bakkersbranche over te nemen. Maar als je zelf een plan opstelt, is het wel handig om de hygiène code van de bakkersbranche als leidraad te nemen.

In een hygiëne code geef je aan welke maatregelen je neemt tot veilig werken. Omdat je ook je ingrediënten moet traceren en etiketteren is het niet echt werkbaar om dit te delen met de levensmiddelen uit je eigen keuken, echt alles moet apart. Een aparte koelkast en aparte voorraadkasten zijn daarbij bijna een must, maar dan nog is het de vraag of de VWA dat zou accepteren. Uit de praktijk blijkt vaak dat de eigen keuken onvoldoende toegerust is voor schoon en veilig werken, maar echt verboden is het niet.

Moet het echt allemaal zo moeilijk?

Echt motiverend is het niet, al deze regels. In de Europese regelgeving kunnen er uitzonderingen gemaakt worden voor kleine producenten, maar gezagsgetrouw als we zijn in Nederland hebben we hier besloten dat we geen enkele uitzondering maken. Dat is best jammer voor iedereen die iets lekkers wil maken en verkopen wat niet uit fabriek of supermarkt komt, terwijl je in andere landen met exact dezelfde Europese regels een stuk minder beperkingen hebt, en zeker minder controle. Er zijn in NL al wat initiatieven gestart om bijvoorbeeld professionele keukens te delen, gezamenlijke verkoop te regelen en elkaar te ondersteunen. Ook via ruilhandel, cooperaties of besloten clubjes zou je het een en ander kunnen bereiken. Het loont in ieder geval de moeite om contact te houden met anderen die in het zelfde schuitje zitten.

Disclaimer

Die gebruik ik niet vaak, een disclaimer. Maar ik ben geen jurist, dus als je in problemen komt door mijn goede raad, failliet raakt of in de gevangenis wegens fraude, enfin je snapt het wel: ik ben niet verantwoordelijk voor de juistheid van bovenstaande informatie. Maar ik hoop wel dat je er wat aan hebt….Rest mij te zeggen dat ik het zelf erg jammer vind dat het allemaal  best moeilijk is voor starters. Maar blijf gewoon lekker bakken!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *